Tokio

Współczesne Tokio

Pod względem architektonicznym Tokio jest bar­dzo niejednorodne. Obok nowoczesnych dzielnic z przytłaczającymi drapaczami chmur i szerokimi ciągami komunikacyjnymi występują dzielnice gęstej, niskiej i chaotycznej zabudowie, z wąski­mi ulicami. Centralną część miasta zajmuje pałac cesarski otoczony ogrodami, resztkami murów oczywiście dwiema fosami.

Obok pałacu znaj­duje się gmach parlamentu. Ukończony w 1936 roku był przez wiele lat najwyższą budowlą Japonii. Wysokość wszystkich innych budynków z uwagi na stałe zagrożenie wstrząsami sejsmicznymi nie mogła przekraczać 30 metrów.

W latach 60. pojawiły się pierwsze drapacze chmur, których konstrukcję wzmacniały zatopione w betonie stalowe pręty. Współczesne Tokio w wielu miejscach przypomina inne wielkie mia­sta świata. Wyróżnia je wyjątkowo mała po­wierzchnia działek, na których wznoszone są bu­dynki z powodu niedostatku terenów budowlanych i ich horrendalnych cen.

Do najsłynniejszych współczesnych budynków tokijskich należą między innymi: gmach Mianichi Press, katedra tokijska ze swoimi strzelistymi wie­żami, gmach World Trade Center i Teatr Naro­dowy. Jedną z najwyższych budowli jest zbudo­wana w 1958 roku, na wzór wieży Eiffla, wieża telewizyjna. Ma ona ponad 300 metrów wysokości.